Mama, mama.. mama...

Ik denk dat je versteld zou staan van het aantal keer dat je geroepen wordt. Gelukkig ben ik eraan gewend en het maakt me dan ook niets uit. Afgelopen week kwamen er door het overlijden van opa vele vragen boven. Logisch natuurlijk, maar wat doe je als je zelf het antwoord niet weet? Wij (manlief en ik) zeggen dan dat we het zelf ook niet weten.
Gelukkig waren er veel vragen die we zelf wel konden beantwoorden. Het verbaasde me soms waar de kinderen allemaal over nadenken.


Ik: Jongens, mama moet jullie wat vertellen. Opa S. is gestorven.
B.: Oh, dan kunnen we niet meer bij de waal kijken!


E.: mama, waar is opa nu?
Ik: Je bedoeld waar opa in de kist nu is?
E. ja..
Ik:. Opa is op zijn eigen slaapkamer, in de kist.
E.: O, heeft hij zijn staf wel bij zich? (stok)


B. wil niet mee bij opa kijken. Als ik een beetje doorvraag blijkt dat hij denkt dat er alleen een hart in de kist ligt, en dat vind hij eng. Geen idee hoe hij daar bij komt..


B.: ik denk dat opa witte kleren aan heeft.
Ik: dat begrijp ik dat je dat denkt, (in de Bijbel staat dat als je in de hemel komt je witte kleding aan mag) maar opa heeft een pak aan.
B. : waarom dan? Waarom moet het zo netjes eruit zien?
Ik: Dat wilde opa graag.
B.: ja maar.. dat is toch jammer, dan komt er straks allemaal grond op!
Ik: nee, er komt geen grond op, opa wordt in de kist begraven.
B.: Ja, maar mama, de kist is van hout, en als dat lang in de grond zit gaat dat toch verrotten?


Inmiddels zijn we weer aardig in ons gewone ritme. Het doet ons allemaal goed. Maar vragen.. dat blijven ze doen, al is dat nu niet zoveel meer over opa.

Reacties

  1. Jij hebt kleine denkertjes in huis!
    Het is voor de kinderen heel belangrijk om er gewoon op te antwoorden. En het is zeker niet raar dat je zelf ook niet alles weet. Dat mogen je kinderen ook weten hoor.

    Veel sterkte met het overlijden en missen van opa een plekje te geven!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap je zo goed, toen opa van onze kinderen is overleden 2008, hebben de kinderen een tekening gedicht verhaal in de kist gelegd, heel open er mee omgaan het hoort bij het leven .

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Ervaringen Airfryer gevraagd!

Een kind met nachtangst, en wat te doen?!

Zorgen voor meer rust.. afscheid!